Het Australische regenboogcomplex Alain Guillemin

K i p p e n v a n d e e i t j e s

Kippen van de eitjes. Velen pleiten ervoor om de eitjes te laten kippen in het aquarium zelf. Dit is de meest natuurlijke methode, maar veelal worden dan na het uitkomen de jongen geconsumeerd door de ouders. Indien het niet de bedoeling is vele van deze jongen over te houden, dan laat men ze maar in het aquarium. kwekers denken daar echter anders over. Daarom is er, net zoals bij killivissen, een "schaalmethode". Een ondiep schaaltje dat ongeveer de inhoud heeft van drie kopjes water is ruim voldoende. Een beetje schelpengruis en een snuifje zout worden aan het water toegevoegd. Het schaaltje wordt voor de helft gevuld met warm (ongeveer 26š C), vers van chloor ontdaan water. Het is beter geen water uit het aquarium te gebruiken, want dit bevat vele bacteriën en schimmels die in vele gevallen de eieren zullen vernietigen. Hoge temperaturen bevorderen de vorming van schimmels, maar lage temperaturen zullen er toe bijdragen dat de eieren afsterven. De eitjes dienen voorzichtig aan het schaaltje toegevoegd te worden en men moet de nodige tijd voorzien voor acclimatisatie. Indien de waterwaarden sterk verschillen van die van het aquarium dan zal de druppelmethode zeer langzaam en verschillende keren na elkaar moeten uitgevoerd worden. Probeer de eitjes in de schaal van elkaar te scheiden met een druppelbuisje zonder ze aan te raken, zodat later de beschimmelde gemakkelijk verwijderd kunnen worden. Scherm het schaaltje af tegen te sterk licht en hou het warm. Men kan het ook laten drijven op het aquariumwater. Ververs minimum om de twee dagen de waterinhoud met voordien op temperatuur gebracht water met precies dezelfde waarden. Na het kippen van de eitjes worden deze met het druppelbuisje in een opfokbakje gebracht. Doe dit heel voorzichtig en denk opnieuw aan voldoende acclimatisatie. De temperatuur van dit aquarium moet minstens 26š C zijn en een paar graden meer kan zeker geen kwaad. Aan het opfokbakje kunnen enkele slakjes toegevoegd worden ter opruiming van het overtollige voedsel, alsook een luchtfiltertje met een zéér geringe doorstroming. De jongen leven enkele millimeters onder het wateroppervlak en een sterke stroming wordt helemaal niet verdragen. Deze methode is ook toe te passen wanneer een mop (zie verder) gebruik wordt om de eitjes te verzamelen. Maar de mop kan in dit geval onmiddellijk toegevoegd worden aan de opfokbak. De waterverversingen dienen dan ook niet zo frequent te gebeuren. Met een luchtpompje kan het water voorzien worden van een beetje beweging zodat zich geen vetlaag vormt op het oppervlak. Het Australische regenboogcomplex 8/11 - 8 -

Copyright © 1997 Martin Byttebier
Created on the 10 August 1997 at 02:03
Last update: May 09, 2002