Het Australische regenboogcomplex Alain Guillemin

K w e e k

De kweek. Dit onderwerp leidt bij vele mensen tot frustraties, als zij na ettelijke pogingen er niet in slagen de vissen tot afzetting te brengen terwijl het bij anderen lukt als niets. Dit is sterk afhankelijk van de waterkwaliteit en de soorten waarmee men poogt te kweken. Het water is op de meeste plaatsen sterk verschillend en dit is de reden waarom bij mij wel en bij jou het afzetten niet lukt. Zelfs wanneer de pH-waarde, de totale hardheid en de temperatuur identiek zijn kan water nog sterk verschillend zijn op bepaalde plaatsen. Maar niet enkel dit! Ook de voeding is zeer belangrijk en een slechte combinatie van beide factoren leidt ertoe dat sommige vissen nooit tot afzetting komen. Indien regelmatig levend voer en groenvoer wordt voorzien, dan is dit samen met een redelijke waterkwaliteit en een passend ingericht aquarium voldoende om met deze dieren te kweken. Lukt het dan nog niet, dan is er nog één zaak te proberen. "De morgenstond heeft goud in de mond" wordt wel eens gezegd. Wel, blijkbaar kennen deze Australische schoonheden dit gezegde ook, want een uurtje direct invallend zonlicht doet soms wonderen en bij sommige soorten is het zelfs de enige manier om de hormonen aan de praat te krijgen. Indien we de pH van ons water ietsje bijsturen dan is het zelfs mogelijk te bepalen of er meer mannetjes of vrouwtjes bij het jongbroed moeten zijn. Een lage pH geeft ons meer mannetjes, een hogere meer vrouwtjes. Regenboogvissen zijn niet paarsgewijs gebonden en kunnen zowel in paren, trio's of groep eieren produceren en bevruchten. Mannelijke dieren kunnen bij momenten redelijk agressief worden en dan is het aanbevolen om meerdere vrouwtjes te voorzien of meerdere mannen, zodat de agressie kan gespreid worden. Indien zoiets niet mogelijk is door bijvoorbeeld de grootte van de bak, dan moet men het koppel intensief gadeslaan en bij serieuze aanvallen van het dominante dier de twee van elkaar scheiden. Een 100 liter aquarium is voldoende om een koppel grotere exemplaren te huisvesten. Het is echter ook mogelijk deze vissen te verzorgen en te kweken in een gezelschapsaquarium. Let er hierbij vooral op dat dezelfde soorten met verschillende kleurvarianten niet tezamen gehouden worden, zodat ze niet onderling gaan kruisen. Regenbogen zetten af in dichte beplanting zoals Javamos of op een zelfgemaakte mop zoals bij Killivissen wordt gebruikt. Wanneer we deze vissen willen nakweken in een gezelschapsbak, is het niet aan te raden eirovende vissen in dezelfde bak te houden. Gelukkig zijn er voldoende soorten die totaal geen interesse vertonen in het consumeren van andermans eieren. Hierbij denken we aan het Aulonocara - (Malawi), Cyprichromis - en Protomelas complex. Eirovers daarentegen zijn de Haplochrominen uit het Victoriameer en ook Lamprologus-, Julidochromis- en Xenotilapia-soorten uit het Tanganjikameer. Regenboogvissen broeden op dezelfde manier als killies. Het broeden wordt steeds aangekondigd met een verandering van kleur wat meestal eerst te merken is aan de bovenkant van de kop van het mannetje. Deze wordt veel feller in kleur. Net zoals bij killies zetten regenbogen af in een zelfgemaakte mop van breiwol, drijvend ofwel op de bodem van het aquarium. Ofwel maken ze gebruik van aanwezig Javamos en andere fijnbladige, dichte plantenstructuren. Het paar zal de eitjes voortdurend in de mop verspreiden en deze zullen zich hierop bevestigen met hun speciale, minuscule kleefhaartjes. De mop of planten moeten dan verwijderd worden vooraleer de eitjes beginnen te kippen (6 - 12 dagen, afhankelijk van de soort). De ouders eten niet van de eieren maar wachten rustig af tot de piepkleine visjes vrij zwemmen om deze te consumeren. Glossolepis incisus (figuur 7) en G. wanamensis zullen occasioneel hun eigen mop roven. Bij kwekers is het dan werkelijk noodzakelijk de moppen dagelijks te vervangen en te controleren op eitjes. Niet-geziene eitjes resulteren in 1 à 2 mm groot jongbroed dat zich net onder het wateroppervlak bevindt. Het jongbroed is volledig transparant en moeilijk zichtbaar. Figuur 7 Glossolepis incisus Het Australische regenboogcomplex 6/11 - 7 -

Copyright © 1997 Martin Byttebier
Created on the 10 August 1997 at 01:40
Last update: May 10, 2009