Alain Guillemin

V
e
r
z
o
r
g
i
n
g

Verzorging.

• alle Pseudomugil-soorten, alsook kleine Melanotaenia-soorten, zoals M. pygmaea, M. maccullochi en M. praecox.

• middelgrote Melanotaenia-soorten, zoals M. boesemani, M. duboulayi en de meeste ondersoorten van M. splendida.

• grote regenboogvissen, zoals Chilatherina bleheri (figuur 5), Glossolepis multisquamatus en Glossolepis incisus. Voor het houden en kweken van deze soorten is het niet echt nodig grote aquaria te bezitten. Maar zoals steeds mag het niet overbevolkt worden.

Figuur 5 Chilatherina bleheri

De belichting van het aquarium is niet zo belangrijk. Veelal is het gebruik van Grolux-lampen voldoende, waarbij deze zo'n 10 uur per dag het aquarium belichten. Een eerder gedempte verlichting komt meestal ten goede aan de kleuren. In een goed beplant aquarium is zoiets natuurlijk moeilijk te realiseren. Probeer misschien de sterke belichting en de planten die erom vragen zo op te stellen dat waar echt nodig ook het zonnetje schijnt. Indien onze opstelling gebruik kan maken van het natuurlijke licht (vooral in de zomer), dan worden deze vissen echte "pareltjes". Let hierbij vooral op voor de groei van algen. De waterkwaliteit (niet zozeer de samenstelling) is zeer belangrijk voor het houden en kweken van regenbogen. Wekelijkse waterverversingen van 30 % zijn noodzakelijk om gezonde vissen te houden. Denk er hier eens aan:
wat lucht betekent voor de mens, betekent water voor de vis!
De meeste Nieuw-Guinea soorten van het genus Glossolepis, Melanotaenia en Telmatherina gedijen in hard (8-12š DH), basisch water. Terwijl Iratherina werneri, Melanotaenia praecox, M. duboulayi, M. trifasciata en Pseudomugil gertrudae (figuur 6), die in de moerassen leven, zacht en neutraal water verkiezen.

Figuur 6 Pseudomugil gertrudae

De inrichting van het aquarium is sterk afhankelijk van de medebewoners die we onze regenbogen zullen bezorgen. Willen we echter kweken met dan is een goed beplant aquarium noodzakelijk om de vissen op hun gemak te stellen en in de juiste stemming te brengen. Regenboogvissen zijn niet agressief tegenover andere soorten en zijn, indien gehouden in goede waterwaarden, robuuste aquariumvissen die gemakkelijk tot 6 jaar oud kunnen worden. De meeste zijn zelfs zeer actief en in sommige gevallen goed samen te houden met bepaalde cichliden (vooral Tanganjika en de rustige Haplochromissen van het Malawimeer). Dank zij hun snelheid en hun actieve bestaan kunnen ze gemakkelijk ontsnappen aan aanvallen van cichliden. Deze aanvallen blijven echter beperkt, want cichliden en regenboogvissen hebben een totaal verschillend territorium. Ook in goed beplante gezelschapsbakken is het best mogelijk regenboogvissen te houden samen met kleinere soorten zalmen, indien de watercondities het toelaten natuurlijk. Het is zelfs aan te raden slechts één soort regenbogen te houden in één aquarium, eventueel met andere vissen van andere families. Want het is geweten dat mannelijke dieren nogal eens durven vreemd gaan en dat sommige vrouwtjes zich niet storen aan dit fenomeen. Vooral wanneer er slechts één man meer aanwezig is van een bepaalde soort, dan zal hij kost wat kost een poging doen een ander te versieren. Dit leidt tot ongewenste kruisingen die heel wat ellende kunnen veroorzaken bij de determinatie van volgende generaties.

Het Australische regenboogcomplex 5/12

- 5 -