In aquariumkringen wordt over water veel verteld, net als in de politiek te veel naast de kwestie. Niettegenstaande water één van de eenvoudigste moleculen is, kan water bijna oneindig veel stoffen en mineralen oplossen. Vandaar dat er zoveel verschillende watertjes zijn! In zeven puntjes en met drie vragen wordt gepoogd klare wijn te schenken voor beginners of voor zij die twijfels hebben. Of wat je zonder vóórkennis van chemie en moeilijke woorden als aquariaan zeker moet weten over water!
Eén van de meest besproken eigenschappen van water. Het zegt ons iets over de
zuurtegraad ervan. Zuiver water bestaat uit twee soorten ionen. De ene zijn waterstofionen (H+) en de andere hydroxyde ionen (OH-).
pH is een afkorting van pondus Hydrogenium. Dat is Latijn voor
"gewicht aan waterstofionen".
Een paar eeuwen geleden hebben wiskundigen het aantal ionen gewogen en geteld. Die mensen
hadden vroeger veel tijd. In zuiver water telden ze evenveel waterstofionen als hydroxyde-ionen
nl. 10.000.000 stuks of het cijfer 1 met 7 nullen! Dat hebben ze water met een pH = 7 genoemd. In zuurwater telden ze bvb. maar 10.000 (4 nullen) ionen. Het lag
voor de hand dat ze dat pH = 4 noemden. Een rare methode (heeft iets
met logaritme te maken) maar ze waren van al die nullen verlost en er was een maatstaf ontstaan
waarmee ze concentraties konden meten!
Al de rest wat volgt zijn pure afspraken : Het omgekeerde van een zuur is een base. Als water
een pH heeft van meer dan 7 noemen ze dat een base, neutraal wil zeggen pH = 7.
In oude boeken noemen ze het omgekeerde van een zuur ook alkalisch. Zeewater en water uit de
Afrikaanse meren heeft een pH tussen de 8 en 8,5; in het Amazone-bekken heeft het water een pH
van rond de 6,5; planten doen het in een gezelschapsaquarium best bij een pH tussen de 6 en 7;
azijn heeft een pH van minder dan 3 en kalkwater een pH van 12.
Laat het maar regenen ... Al dat water zinkt in de bodem en het stof blijft in de bovenste
zandlagen achter en het water sijpelt door de vele grondsoorten heen naar grote wateraders. De
watermaatschappijen pompen nu het water uit de grond. Op zijn weg door de bodem nam het
regenwater uit die bodemlagen veel mineralen op. Komen deze stoffen veelvuldig voor dan zal het
water zelfs "hard" aanvoelen of soms gekleurd zijn. Zo zal
het schuimen van zeep in hard water bemoeilijkt worden of ziet het bruin als ijzerertsen
aanwezig zijn in de waterwingebieden.
De maatschappijen mengen dat water door meerdere "putten" of waterspaarbekkens te
verbinden met elkaar. Om besmettingen te voorkomen voegen ze daar chloor of fluor aan toe. Dat alles maakt dat er overal in
Vlaanderen een ander soort water uit het kraantje stroomt!
Als ze schrijven: die vissen kweken zelfs op stadswater dan moet de samenstelling van dat
kraantjes water vermeld worden.
Wat je als aquariaan moet weten over water...
1/3 ![]()
- 1 -
Copyright © 1998 Martin Byttebier
Created on the 04th Januari 1998 at 18:49
Last update: november 08, 2008